پاسارگاد

پس از آنکه کوروش کبیر به پادشاهی سلسله هخامنشیان رسیده و بر رقیبان چیره شد،دستور بنای پایتخت پادشاهی جدید را داد. این مجموعه که مشتمل بر کاخهای اختصاصی، دژهای دید بانی،آرامگاه کوروش کبیر و سایر بناها می باشد، پاسارگاد نام گرفت. پاسارگاد در بعضی از نوشتارهای قدیمی پارسه گد نیز گفته شده است اما در کل معناهایی که برای آن مطرح شده است شامل زیستگاه پارسیان،تختگاه پارسه، محل استقرار پارسیان و دژ پارسیان می باشد.
همچنین نام یکی از مهمترین اقوام پارسیان،پاسارگاد بوده است. این مکان تاریخی در دشت مرغاب و در 70 کیلومتری شمال تخت جمشید قرار دارد.کاخها و بناهای آن در میان باغهای سبزی ساخته شده اند و حتی پس از ساخته شدن تخت جمشید، تاجگذاری پادشاهان در این مکان انجام می گرفت.در واقع مقبره کوروش کبیر نیز به این منطقه تقدس خاصی بخشیده است.آرامگاه کوروش در بدو ورود به محوطه تاریخی پاسارگاد به چشم می خورد ؛ بنایی سنگی که بصورت هرمی شکل و بر روی شش ردیف پلکان مرتفع ساخته شده است.
این بنا از سنگهای سفید و صاف ساخته شده که اقتباسی از مقبره های ایلامی هامی باشد. ارتفاع مقبره 11 متر است. بین سقف و بالاترین سطح پشت بام مقبره، دو فضا وجود دارد که یکی به شاه و دیگری به ملکه اختصاص دارد.از سایر کاخهای این مجموعه می توان به ویرانه های 3 کاخ اشاره نمود که به کوروش کبیر اختصاص داشتهو شامل کاخ اختصاصی، تالار ملاقاتهای رسمی و کاخی که عکس مرد بالدار در آن قرار دارد، می باشند.