خانه من كجاست ؟

 

پیشنهاد

دوستان من در تارنمای امرداد متنی برای اعتراض به زیر آب رفتن آثار باستانی ایران برای ارسال به یونسکو آماده کرده اند ، ترجمه انگلیسی این متن هم (برای متن ایمیل) آماده شده و  بر همه ایرانیان و نیک اندیشان است تا با ارسال آن به یونسکو اعتراض خود را نسبت به این فاجعه ملی با آبگیری سد سیوند به گوش جهان برسانند.

 

این متن را به همه دوستان و ایرانیان بدهید.

 

متن فارسی

 

خانه من كجاست ؟

 

گرسنه ام چنانكه كودكان گواتمالا، تشنه ام چنانكه زمين تشنه كوير، اما نه نيازمند تكه اي نانم نه جرعه اي آب ، تنها خانه ام را بمن بدهيد. بارها خوانده ام و بارها در داستانهاي كودكانه شنيده ام ايران، اما طعم آنرا نچشيده ام چنانكه آزادي ،اما حتي نميخواهم مرا برهانيد تنها خانه ام را بمن بدهيد.

ايران را دوست دارم ،فرازهاي البرز كوه ، فرودهاي دشتهاي پهناورش ، همه ديوارهاي خانه ام را دوست دارم ، حتي خارهاي برا نش و سنگهاي بيابانش را، به چپاول نبريدش خانه ام را بمن بدهيد .

سالهاست كه اين جماعت فرهنگ ستيز با هزاران نيزه به زخم خانه ام ايران نشسته اند و با هر نوع ترفندي به از بين بردن فرهنگ اين مرز و بوم كهن كوشيده اند .سرزميني به تاريخ آفرينش، به تاريخ انسان و آثار ملي ما را يا به تخريب نشستند يا به بغما بردند و امروز به زير آب فرستادن دشت پاسارگاد و تنگه بلاغي با آبگيري سد سيوند كه يادگار نياكان ايران زمين ماست ،زخمي تازه به پيكر تاريخ ايران و فرهنگ ما ميزنند كه تاريخ جهان تار و پودي تنيده با هم دارد چنانكه ما و شما از دورترين تاريخ با هم ايستاديم و با هم آمديم ما با فردوسي و رستم و شما يا هرودت و آشيل .

امروز كه نيازمند شماييم دوستي كهن بخاطر آورده و تاريخ ما را از تاراج نجات دهيد كمك كنيد تا خانه و فرهنگ خويش را حفظ كنيم حتي سنگ كوچك فراموش شده در گوشه حياط خانه را.

نگذاريد تا با آبگيري سد سيوند يك تاريخ به نابودي كشانيده شود اگر به كودكان گرسنه آفريقا نان ميدهيد به فرزندان اين مرزو بوم تنها و تنها جرعه اي هوا برسانيد.

تاريخ ما را دريابيد .

 

 

متن انگلیسی (Please Save Pasargad)

 

Where is my homeland?

 

Famished I am! Like Guatemalan children… Thirsting I am! Like burnt soil of deserts…

But neither seeking a piece of bread, nor a drink of water…

Just hand me back my homeland!

 

Many times I have read, and many times I have heard in childish stories… Iran!

But never have I tasted it…

Just as the freedom!

Still I don’t want my liberty...

Just hand me back my homeland!

 

I adore Iran!

Ascends of the Alborz,

Descends of its wide meadows…

I adore all parts of my home,

Even cutting teasels and stones of its wildernesses…

Don’t plunder it!

Give me back my home!

 

Years it is that this uncouth people, using their spikes, are wounding my home, Iran… and by means of every plan, are wiping out its ancient culture… - a land with precedence of creation and to the age of humanity! Either they destroyed or plundered our national remainders…

… And now, by supplying the Sivand dam, then drowning the Pasargad field and Tang-e-Bolaghi deep into the water, which are souvenirs from our Persian ancestors, they wound a new sore to body of our culture and history of Iran – which is twisted together with the history of the world… as we are stood up shoulder to shoulder from very old of the history! And came on together, we with Ferdowsi and Rostam, and you with Herodotus and Achilles!

 

Today that we need your relief, remember the old alliance! And save our history from raid… Help us revive our culture and home, even the small piece of stone, forgotten away in its backyard!

 

Don’t let the Sivand tragedy, destroys a history! If you give African children pieces of bread, give our nation’s children just a chance to breathe!

Consider our history

 

 

 

ایمیل یونسکو

[e-mail]