دست های کوچک

مرا با دست های کوچک خویش

نوازش کرد و گریان عذرها گفت.

به آرامی ، چوشب از نیمه بگذشت،

کنار بستر سوزان من خفت !

 

شبی بر من گذشت آن شب ، که تا صبح ،

تن تبدار من ، یکدم نیاسود.

از آن بادخترم بازی نکردم ،

که مرگ سخت جان ، همبازیم بود!

                                        فریدون مشیری