بی تو امشب باز يک گوشه نشستم

                          در خيالم آمدم

                                       پيش تو

                                              و گفتم

                                                    که خستم

                           از همه چيز و همه کس به تو گفتم

                                     های های گريه کردم

                                  زار زار ناله کردم

                          گفتم اينجا غصه دارم

                     هيچکس را هم ندارم

                                         از همه چيز و همه کس من گسستم

                                                       با همين دستهای بستم

                                                                مثل اينکه کودک هستم

                                                                         از تو پرسيدم

                                                                             تو ميدانی که هستم؟

                                                                      تو به من خنديدی

                                                                             و گفتی

                                              که باز هم در اين دنيای زيبا

                                                چشم بر خوبيها بستم
                                          گوييم که بيدار شديم

                                            اين چه خيالست

                             بيداري ما چيست

                      بيداري طفلي است

            که محتاج لالای است

 

 

                                        آرزو