هشتم اسفند را به خاطر بسپارید!!!!!!
هشتم اسفند که قراره بیاد ، با محاسبات من فکر کنم بشه بیست و یکمین سالگرد درگذشت صاحب صدای مخملین ایران استاد غلامحسین بنان بود ، حیفم اومد از این واقعه به راحتی بگذرم و این پست رو ربط دادم به این استاد بزرگ آواز ایران هستش ...
غلامحسين بنان در سال 1290 خورشيدی در تهران و در خانواره ای اهل هنر و فرهنگ زاده شده، پدرش از ديوانيان و دارای آوازی خوش بود و مادرش که نسب از خانواده قاجار می برده، با نواختن پيانو آشنا بود
غلامحسين بنان، از سال 1321، دو سال پس از بنياد نخستين فرستنده راديويی در ايران به اين سازمان پيوست و به آواز خوانی پرداخت. نخست، عبدالعلی وزيری، او را به خالقی معرفی کرد و خالقی نيز آزمايش و پرورش صدای او را به ابوالحسن صبا سپرد
روزي كه بنان با عبدالعلي وزيري ، جهت امتحان به راديو مي رود. در دفتر روح الله خالقي ، ابولحسن صبا هم نشسته بود از بنان مي خواهند كه براي ايشان قطعه اي بخواند و او درآمد سه گاه را آغاز مي كند و صبا هم او را همراهي مي كند هنوز در آمد تمام نشده بود كه خالقي به صبا مي گويد : شما نواختن را قطع كنيد و بنان اشاره مي كند كه گوشه حصار را بخواند. و بنان بدون اندك مكثي با چنان مهارت و استادي درآمد حصار را مي خواند و به سه گاه فرود مي آيد كه خالقي بي اختيار برخواسته و او را در آغوش گرفته و مي بوسد و آينده وي را در هنر آواز درخشان پيش بيني مي كند
خالقي مي نويسد :
" صداي بنان ، بسيار لطيف و شيرين ، زيبا و خوش آهنگ است ،
كوتاه مي خواند ولي در همين كوتاهي ، ذوق و هنر بسيار نهفته است .
نتها و تحرير هاي او چون رشته مرواريد غلطاني ، به هم پيوسته و مانند آب روان است .
من از صداي او مسحور مي شوم ، لذتي بي پايان مي برم كه فوق آن متصور نيست .
بنان در موسيقي از گوهر گرانبها هم گرانبهاتر است . "
اجراي اوليه او در انجمن موسيقي ملي (به سرپرستي روح اله خالقي) و با سرود جاودانه "اي ايران" انجام شد
و در دهه 1320 او را به عنوان بهترين مجري آثار مكتب وزيري - خالقي معرفي كرد
مخمل گرم صدا و حرير تحرير او ، بيش از 50 سال آرامبخش دلهاي بي تاب بوده است ...
در طول فعاليت هنري خود حدود 450 آهنگ اجرا كرده است ...
در نغمات جديد و مدرن ايراني نيز تسلط كامل داشت .
در سال 1334 رييس شوراي موسيقي گرديد .
غلامحسين بنان در برنامه راديويي قصه شمع ، در سال 1340
گفت :
يك هنرمند واقعي بايد به رسالت هنري خودش واقف باشد ،
در عين حال كه خودش را از اجتماع مي داند ،
هنرش هم ، پيشرو و مترقي باشد .
بنان بعد از تصادف در سال 1336 ،
كه منجر به نابينايي يك چشم و انزواي چند ماهه او شد ،
در مواضع هنري خود نيز تجديد نظر هايي كرد و در يك مصاحبه مطبوعاتي در همان سال ، اظهار داشت :
نمي خواهم اشاعه دهنده روحيه بدبيني و ناراحتي تراشي در جامعه باشم
مي خواهم زندگي كنم و اميد زندگي بدهم
از بعضي آوازهاي ايراني كه بي شباهت به مرثه هاي تمام نشدني هستند
خسته شده ام و ضمن اجراي آهنگهاي سنگين و ارزشمندي
از استادان نظير : وزيري و خالقي
مي خواهم ترانه و تصنيفهايي اجرا كنم كه به نشاط زندگي و ذوق مردم نزديكتر باشد
و چنين بود كه بيش از 20 ترانه دلنشين ساخته شد
كه در عين همگامي با پسند مردم و داشتن روح نشاط ، گوياي متانت صدا و شخصيت موقر بنان باشد
و از ابتذالي كه دامنگير بسياري از ترانه هاي آن روزگار بود ، كاملا بركنار بماند
استاد غلامحسین بنان در هشتم اسفند 1364 چشم از جهان فرو بست و در امام زاده طاهر شهر کرج به خاک سپرده شد ...
روحش شاد و یادش گرامی
...
غلامحسين بنان در سال 1290 خورشيدی در تهران و در خانواره ای اهل هنر و فرهنگ زاده شده، پدرش از ديوانيان و دارای آوازی خوش بود و مادرش که نسب از خانواده قاجار می برده، با نواختن پيانو آشنا بود
غلامحسين بنان، از سال 1321، دو سال پس از بنياد نخستين فرستنده راديويی در ايران به اين سازمان پيوست و به آواز خوانی پرداخت. نخست، عبدالعلی وزيری، او را به خالقی معرفی کرد و خالقی نيز آزمايش و پرورش صدای او را به ابوالحسن صبا سپرد
روزي كه بنان با عبدالعلي وزيري ، جهت امتحان به راديو مي رود. در دفتر روح الله خالقي ، ابولحسن صبا هم نشسته بود از بنان مي خواهند كه براي ايشان قطعه اي بخواند و او درآمد سه گاه را آغاز مي كند و صبا هم او را همراهي مي كند هنوز در آمد تمام نشده بود كه خالقي به صبا مي گويد : شما نواختن را قطع كنيد و بنان اشاره مي كند كه گوشه حصار را بخواند. و بنان بدون اندك مكثي با چنان مهارت و استادي درآمد حصار را مي خواند و به سه گاه فرود مي آيد كه خالقي بي اختيار برخواسته و او را در آغوش گرفته و مي بوسد و آينده وي را در هنر آواز درخشان پيش بيني مي كند
خالقي مي نويسد :
" صداي بنان ، بسيار لطيف و شيرين ، زيبا و خوش آهنگ است ،
كوتاه مي خواند ولي در همين كوتاهي ، ذوق و هنر بسيار نهفته است .
نتها و تحرير هاي او چون رشته مرواريد غلطاني ، به هم پيوسته و مانند آب روان است .
من از صداي او مسحور مي شوم ، لذتي بي پايان مي برم كه فوق آن متصور نيست .
بنان در موسيقي از گوهر گرانبها هم گرانبهاتر است . "
اجراي اوليه او در انجمن موسيقي ملي (به سرپرستي روح اله خالقي) و با سرود جاودانه "اي ايران" انجام شد
و در دهه 1320 او را به عنوان بهترين مجري آثار مكتب وزيري - خالقي معرفي كرد
مخمل گرم صدا و حرير تحرير او ، بيش از 50 سال آرامبخش دلهاي بي تاب بوده است ...
در طول فعاليت هنري خود حدود 450 آهنگ اجرا كرده است ...
در نغمات جديد و مدرن ايراني نيز تسلط كامل داشت .
در سال 1334 رييس شوراي موسيقي گرديد .
غلامحسين بنان در برنامه راديويي قصه شمع ، در سال 1340
گفت :
يك هنرمند واقعي بايد به رسالت هنري خودش واقف باشد ،
در عين حال كه خودش را از اجتماع مي داند ،
هنرش هم ، پيشرو و مترقي باشد .
بنان بعد از تصادف در سال 1336 ،
كه منجر به نابينايي يك چشم و انزواي چند ماهه او شد ،
در مواضع هنري خود نيز تجديد نظر هايي كرد و در يك مصاحبه مطبوعاتي در همان سال ، اظهار داشت :
نمي خواهم اشاعه دهنده روحيه بدبيني و ناراحتي تراشي در جامعه باشم
مي خواهم زندگي كنم و اميد زندگي بدهم
از بعضي آوازهاي ايراني كه بي شباهت به مرثه هاي تمام نشدني هستند
خسته شده ام و ضمن اجراي آهنگهاي سنگين و ارزشمندي
از استادان نظير : وزيري و خالقي
مي خواهم ترانه و تصنيفهايي اجرا كنم كه به نشاط زندگي و ذوق مردم نزديكتر باشد
و چنين بود كه بيش از 20 ترانه دلنشين ساخته شد
كه در عين همگامي با پسند مردم و داشتن روح نشاط ، گوياي متانت صدا و شخصيت موقر بنان باشد
و از ابتذالي كه دامنگير بسياري از ترانه هاي آن روزگار بود ، كاملا بركنار بماند
استاد غلامحسین بنان در هشتم اسفند 1364 چشم از جهان فرو بست و در امام زاده طاهر شهر کرج به خاک سپرده شد ...
روحش شاد و یادش گرامی
...
+ نوشته شده در جمعه ۱۷ آبان ۱۳۸۷ ساعت توسط صابر صالحیان متی کلایی
|
بسم الله الرحمن الرحیم... لا اله الا الله