فنّاوری شیوه و شگرد ساخت و کاربرد ابزار، دستگاه‌ها، ماده‌ها و 

فرایند هایی است که گره گشای دشواری‌های انسان است.

فنّاوری یک فعالیت انسانی است و از همین رو، هم از دانش و هم

 از مهندسی دیرینه تر است.

 

              

 

بر این پایه واژه  فنّاوری اغلب به نوآوری‌ها و نوابزارهایی اشاره دارد

 که از اصول و فرایندهای تازه یافتهٔ دانشی بهره میگیرند. از این رو

 مقولهٔ فناوری ممکن است در بدو مواجهه عجیب و محیر العقول

جلوه کند. لیکن چنین نیست. حتی نوآوری‌های بسیار کهن مانند

 چرخ هم نمونه‌هایی از فنّاوری بوده و بشمار میروند. از مصداقها

فناوری نزد قدما فوت کوزه‌گری بوده‌است. فناوری همان تسلط و

تبحر انجام کار است ، فناوری توانایی انجام کار در تمامی سطوح

و زمینه‌ها است . یعنی طراحی ، ساخت ، استفاده ، تعمیر و

نگهداری و تحقیق و توسعه و غیره می‌باشد. امروزه بسیاری از

فنّاوری‌ها در نتیجه پژوهش بدست می‌آیند و پژوهشگاه های  

فناوری زیادی در سراسر جهان بر پا شده‌است.تکنولوژی به معنای

 اصلی حداکثر استفاده از کمترین امکانات موجود میباشد. فناوری

 يعنی تکنولوژی، كه از دو لغت یونانی techne و logia تشکیل شده

 است که اولی به معنی هنر و دومی به معنی علم و دانش است.

 

           

 تکنولوژی یا فناوری به معنای کاربرد منظم معلومات علمی و دیگر

 آگاهی های نظام یافته برای انجام وظایف عملی است. به بیان

ساده تر، تکنولوژی کاربرد عملی دانش و ابزاری برای کمک به تلاش

 انسان است و تأثیر بسزایی بر توسعه جوامع بشری دارد.

فناوری اطلاعات با مسائلی مانند استفاده از رایانه های الکترونیکی

 و نرم افزار سروکار دارد تا تبدیل، ذخیره، حفاظت، پردازش، انتقال و

 بازیابی اطلاعات به شکلی مطمئن و امن انجام پذیرد. اخیرا تغییر

اندکی در این عبارت داده می‌شود تا این اصطلاح به طور روشن دایره

 ارتباطات الکترونیک را نیز شامل گردد.

 

                                      

 

فناوری نانو یا نانوتکنولوژی رشته‌ای از دانش کاربردی و فناوری

است که جستارهای گسترده‌ای را پوشش می‌دهد. موضوع اصلی

 آن نیز مهار ماده یا دستگاه‌های در ابعاد کمتر از یک میکرومتر،

معمولاً حدود ۱ تا ۱۰۰ نانومتر است. نانوفناوری یک دانش به شدت

 میان‌رشته‌ای است و به رشته‌هایی چون فیزیک کاربردی، مهندسی

 مواد، ابزارهای نیم رسانا، شیمی ابرمولکول و حتی مهندسی

مکانیک، مهندسی برق و مهندسی شیمی نیز مربوط می‌شود.

بیشتر کار این رشته دربارهٔ این است که دانش جدید و فناوری از

 راه پژوهش به کجا می‌رسند. نانوفناوری می‌تواند به عنوان ادامهٔ

 دانش کنونی به ابعاد نانو یا طرح‌ریزی دانش کنونی بر پایه‌هایی

جدیدتر و امروزی‌تر باشد.

 

            

زیست‎فناوری را در یک تعریف کلی به کارگیری اندامگان یا ارگانیسم

یا فرایندهای زیستی در صنایع تولیدی یا خدماتی دانسته‌اند. تعریف

ساده این پدیده نوین عبارت است از دانشی که کاربرد یکپارچه زیست

‌شیمی ، میکروب‌شناسی و فناوری‎های تولید را در سامانه‎های

زیستی به دلیل استفاده‌ای که در سرشت بین رشته‌ای علوم دارند

 مطالعه می‌کنند.

کاربردهای سنتی بیوتکنولوژی شامل اصلاح نباتات و دام، تهیه نان،

 ماست و پنیر بوده است و پس از آن تولید پادزیست‌ها (آنتی بیوتیک

 ها)، انسولین انسانی و اینترفرون علوم آزمايشگاهي و هم‎اکنون

 با پیدایش فناوری DNA نوترکیب، دستکاری ژن‌ها و انتقال ژن از

یک موجود زنده به دیگری یا به عبارت دیگر مهندسی ژنتیک،

ظرفیت بهره‎گیری از این فناوری به گونه فزاینده‌ای افزایش یافته

است.

در حال حاضر با توجه به افزایش بی رویه جمعیت و نیاز به تأمین

مواد غذایی این جمعیت رو به تزاید، زیست‌فناوری کشاورزی مورد

 توجه ویژه است و محصولات تراریخته گوناگون پرمحصول و مقاوم

کشاورزی مانند ذرت، برنج، سویا، گوجه فرنگی، گندم تولید و به

‎کارگیری تکنیک‌های نوین زیست‌فناوری در افزایش تولید شیر و

گوشت دام موثر واقع شده اند. بنابراین توسعه در امر فناوری

بیوتکنولوژی کمک شایانی به بقا و حفظ سلامت انسان است.