آدم ها ۴ دسته اند :

۱. اونهایی که یک بار متولد می شن و یک بار می میرن.

۲.آدم هایی که ۱ بار متولد می شن و ۱۰ ها بار می میرن.

۳.آدم هایی که ۱۰ ها بار متولد می شن و ۱  بار می میرن.

۴.آدم هایی که ۱۰ ها بار متولد می شن و۰ ۱ ها بار می میرن.

دسته ی اول یک زندگی نباتی دارن اگر خوبن تا آخر خوبن و اگر بد تا آخر بدن هیچ پیشرفت وپس رفتی در کار نیست.

دسته ی دوم که زیان کار ترین گروهن ۱ بار متولد می شن و ۱۰ ها بار تا مرگ سقوط می کنن و زندگی شونو رو به پایین و پایین تر می کشونن.

دسته ی سوم:  این آدما بیشترین سودو از طول عمرشون می کنن هر بار با تولدی نو زندگی شونو به سوی بهتر بودن جهش می دن این آدما حتی از اونایی که همیشه خوبن موفق ترن چون می تونن سطح خوب بودنو افزایش بدن.

دسته ی ۴ زندگیه رو آبی دارن یک روز رشد می کنن و یک روز افت حالا خدا می دونه کیفیت و کمیت رشد بیشتره یا افت به هر حال از این آدما نمی شه زیاد انتظار داشت اگر خیلی خوب عمل کنن می تونن در یک سطح خوبی نوسان کنن نه بیشتر نه کمتر.

ولی از همه مهمتر اینه برای خودت معیاری از تولد یا مرگ داشته باشی.سعی کن از دسته ی دوم و چهارم نباشی.

من مطمئنم که از دسته  سوم ی ها هستم واسه همینه که همیشه به خودم افتخار میکنم و وود خودم رو هیچوقت زیاد ندونستم و به خودم همیشه میگم برایم هیچوقت ""ای کاش"" معنایی ندارد! موفق باشید

راستی نصف مطلب رو از وبلاگ صوفی نامه گرفتم "البته اصل موضوع رو میگم"