ای عزیز! بدان که از خلقت تو حکمتی است این چشم رابدان علت به تو داده اند که ببینی ذرات خلقت تو را نظاره می کنند و این گوش را بدان دلیل به تو داده اند که بشنوی همه خلقت تو را ندا می دهد و این زبان را بدان خاطر به تو بخشیده اند که با آن پرسش های خلقت را بی پاسخ نگذاری و این عقل را بدان دلیل به تو داده اند که تا شگردهای عقلانی بکار رفته در خلقت را بکاوی و بفهمی.

غرض از خلقت تو این است که بدانی ذره ذره وجودت تو را به سوی اصل گمشده خویش فرا می خواند هر زمان که به این نداهای بی امان درونت پاسخ دادی آن وقت است که به فلسفه خلقت خویش نزدیک گشتی...