چه کسم من؟ چه کسم من ؟ که بسی وسوسه مندم

            

                               گه از آن سوی کًشندم ، گه از این سوی کًشندم

ز کشاکش چو کمانم ، به کفِ گوش کشانم

                              قدر از بام درافتد چو در خانه ببندم

مگر اِستاره چرخم؟ که ز برجی سوی برجی

                              به نحوسیش بگریم ، به سُعودیش بخندم

نَفَسی آتش سوزان ، نفسی سیل گریزان

                              ز چه اصلم؟ ز چه فصلم ؟ به چه بازار خرندم؟

نفسی همره ماهم ، نفسی مست الهم

                              نفسی یوسف چاهم ، نفسی جمله گزندم

نفسی رهزن و غولم ، نفسی تند و ملولم

                              نفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم

بزن ای مطرب ! قانون ، هوس لیلی و مجنون

                              که من از سلسله جستم ، وتد هوش بکندم

به خدا که نگریزی ، قدح مهر نریزی

                              چه شود ای شه خوبان ! که کنی گوش به پندم؟

هله ! ای اول و آخر ! بده آن باده فاخر

                              که شد این بزم منور به تو ، ای عشق پسندم

 

                     بده آن باده جانی ، ز خرابات معانی

                   که بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم

 

 

 

 

حضرت مولانا