پس آنگاه كه آن هنگامه بزرگ دررسد (34)

 

فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ﴿34﴾

[آن] روز است كه انسان آنچه را كه در پى آن كوشيده است به ياد آورد (35)

 

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى ﴿35﴾

و جهنم براى هر كه بيند آشكار گردد (36)

 

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى ﴿36﴾

اما هر كه طغيان كرد (37)

 

فَأَمَّا مَن طَغَى ﴿37﴾

و زندگى پست دنيا را برگزيد (38)

 

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿38﴾

پس جايگاه او همان آتش است (39)

 

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿39﴾

و اما كسى كه از ايستادن در برابر پروردگارش هراسيد و نفس خود را از هوس باز داشت (40)

 

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ﴿40﴾

پس جايگاه او همان بهشت است (41)

 

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿41﴾