نقد صوفى نه همه صافى بى غش باشد        اى بسا خرقه كه مستوجب آتش باشد
خوش بود گر محك تجربه آيد به ميان        تا سيه روى شود هر كه دروغش باشد
صوفى ما كه ز ورد سحرى مست شدى        شامگاهش نگران باش كه سرخوش باشد
خط ساقى گر ازين گونه زند نقش بر آب        اى بسا رخ كه به خونابه منقش باشد
نازپرورد تنعم نبرد راه به دوست        عاشقى شيوه ء رندان بلاكش باشد
غم دنياى دنى چند خورى باده بخور        حيف باشد دل دانا كه مشوش باشد
دلق و سجاده ء حافظ ببرد باده فروش
گر شرابش از كف ساقى مهوش باشد