فراموشي را هرگز زمزمه نخواهم کرد مگر مي توان اولين آه سردم را به باد سپرم ............ جوانه زدن از پوسته سخت لحظه ها ؛ دردناک است مگر مي شود اولين دردم را به خواب بسپارم ........... من هم خوانده ام که کوه با اولين سنگ آغاز مي شود اما تو سنگ نبودي ... مي دانم انسان با اولين درد آغاز مي شود ... اما کاش فقط درد بودي...! مگر مي شود اولين قدمهاي احساسم را همچون سکوت به آغوش شب بسپارم ... .......... باور کردن سراب گاهي ؛ تنها اميد زندگي در کوير داغ انتظار اس?