چند روز پيش آقاي بيل گيتس از سمت هاي اصلي خود در شركت مايكروسافت كناره گيري كرد تا در اوج قدرت فرصت را براي ادامه حيات اين شركت با نيروهاي ديگر باز كند. امري كه آمريكايي ها از ژاپني ها ياد گرفتند سخن قديمي و مرسوم شواليه ها "يكي براي همه – همه براي يكي" است. بيل گيتس كه سالها ثروت مند ترين مرد دنيا بوده فردي خود ساخته است و موفقيت خود را مرهون هوش و ذكاوت خود در پيدا كردن فرصت ها و استفاده بهينه از آنها دارد. شايد خيلي ها آرزوي فارق التحصيلي از دانشگاه هاروارد را داشتند اما گيتس جوان فرصت ورود به عالم نوظهور رايانه را به تلف كردن وقت خود در دانشگاه ترجيح داد و همين تصميم او نه فقط عالم بيل گيتس جوان را تغيير داد بلكه عالم صنعت فن آوري اطلاعات را نيز تغيير داد. بعيد مي دانم  امروزه بتوانيد كامپيوتري در جهان پيدا كنيد كه محصولي از محصولات مايكرو سافت روي آن نصب نشده باشد. يا نشريه تخصصي اي را باز كنيد و در آن مطلبي در مورد محصولات اين شركت پيدا نكنيد. آقاي بيل گيتس شركت مايكروسافت را از صفر با همكاري چند نفر از دوستانش تشكيل داد و اين شركت امروزه به غول شماره  يك  صنعت فن آوري اطلاعات تبديل گشته. اگر چه بيل گيتس پنجاه و اندي ساله مي تواند براي چندين سال ديگر بر كرسي رياست و هدايت مايكروسافت بنشيند اما ايشان ترجيح دادند كه كناره گيري كنند. چرا؟ امري كه خيلي از مديران ما نيز بايد از آقاي بيل گيتس بياموزند آن است كه شرايط جديد صنعت امروزي مي گويد ادامه حيات يك مجموعه نبايد وابسته به فرد باشد. آقاي بيل گيتس مي داند اگر امروز شركت را ترك كند و هدايت آن را به نيروهاي جوانتر بسپارد چون هنوز سهامدار عمده شركت مي باشد مي تواند بر عملكرد مديران جديد نظارت داشته باشد تا مديران جديد بتوانند راه موفقيت آميز او را ادامه دهند ولي اگر بقول معروف شتري كه در هر خانه مي خوابد سراغ او آيد و ايشان بدون برنامه ريزي قبلي از دنيا بروند شركت و حاصل سالها تلاش او با يك شوك رواني و مديريتي مواجه خواهد شد كه ممكن است اين شركت را وارد مشكلات عديده كند. او خود خواهي را كنار گذاشته و مديريت را به نيروهاي جوانتر واگذار نموده تا از دور شاهد ادامه حيات غول خود باشد و در آينده فرزندان او نيز بتوانند از حاصل دسترنج او سود ببرند. متاسفانه ما هنوز اين عملكرد در مملكت ما نهادينه نشده و آن فعاليت فرد براي گروه است. ما نيز مي بايست ياد بگيريم كه اگر موسسات و يا شركت ها و يا كارخانه ها و يا … تشكيل مي دهيم آن را منحصر به فرد نكنيم  و لذت ادامه حيات شركت را در موفقيت خود بچشيم. شركت هايي همچون هوندا – ياماها – سوزوكي – فورد – جنرال موتورز …. همگي بر همين اساس بنيان گذارده شدند. امروزه نيز در مايكروسافت شاهد همين عملكرد مي باشيم. مملكت ما پتانسيل هاي فوق العاده بالايي دارد كه همگي به دليل سياست هاي خودخواهانه مديريتي به نتيجه نمي رسند. در آمد هاي ارزي  حاصل از نفت پس از چند دهه از ميان خواهد رفت و اگر ما بجاي سرمايه گذاري در زمينه صنايع ريشه اي اين در آمد ها را خرج محصولات مصرفي كنيم قطعا خيانتي بزرگ در حق آيندگان خود نموده ايم. تصميم دولت نهم در جهت هدف مند كردن وحذف يارانه هاي دولتي شايد جسورترين تصميم در كل تصميمات اتخاذ شده توسط دولت هاي ما بعد انقلاب باشد چرا كه سالهاست درآمد هاي حاصل از صدور نفت در مملكت ما خرج محصولات مصرفي مي گردد و اين عملا به معناي آتش زدن به مال خود است. اما قطعا فشار هاي زيادي بر اثر آن بر جامعه وارد خواهد شد و جامعه اي كه به مصرف كالاي سوبسيد دار عادت كرده مجبور خواهد بود كالاي بدون سوبسيد مصرف كند. همزماني آن با بحران هاي اقتصادي جهاني قطعا مشكلات عديده اي را بوجود خواهد آورد. با هدف مند شدن يارانه ها قطعا مقدار زيادي از اين فشار ها كاهش خواهد يافت. تصميم آقاي احمدي نژاد و دولت او در اين زمينه را مي توان جزو همان تصميمات مديريتي كه پيشتر در مورد آن صحبت كردم به حساب آورد. اگر هم من به جسورانه بودن آن اشاره مي كنم به اين دليل است كه اين برنامه در پرتابل كاري همه روساي جمهوري قبلي و دولت هاي قبلي بوده اما از بيم مواجه شدن با بحران هاي اقتصادي از آن شانه خالي كردند. براي مهار چنين بحراني ما مي بايست مشاغلي را بتوانيم تعريف كنيم كه در آمد آن هزينه هاي پيش پا را جبران كند.  امروزه ايراني ها در زمينه فن آوري اطلاعات جزو پيش تازان مي باشند اما متاسفانه هيچ سرمايه گذاري و برنامه ريزي در اين زمينه انجام نشده. در صورت سرمايه گذاري بنيادي دولت در اين زمينه قطعا محصولات بوجود آمده از آن چندين برابر در آمد هاي حاصل از نفت را جبران خواهد نمود . همانگونه كه شاهد آن هستيم در آمد هندوستان از توليد نرم افزار چند برابر در آمد ايران از صادرات نفت مي باشد. يا ثروت خود آقاي بيل گيتس معادل دو برابر كل فروش نفت  ايران است. و ثروت آن بيش از كل ذخيره ارزي ايران كه اينقدر به آن فكر مي كنيم مي باشد. حدود دو  سه سال پيش طرح برنامه ريزي در زمينه ايجاد بستر هاي فن آوري اطلاعات در ايران تدوين شد كه حدود دو سال روي آن كار شده بود . اما متاسفانه ضعف بدنه كارشناسي دولتي در درك وجذب اين طرح منجر به مسكوت ماندن آن شد. امروزه كه دولت مي خواهد هدايت يارانه ها را عهده دار گردد قطعا مي بايست مجددا به اين مساله توجهي جدي نمايد حمايت از آموزش هاي رايانه مخصوصا در زمينه هاي تخصصي همچنين حمايت از آموزش هاي فني و حرفه اي  از دانش آموزان مدارس گرفته تا دانشگاه ها در اين زمينه ها جهت پرورش نيروي انساني مورد نياز از يك سو سرمايه گذاري در زمينه احداث  مراكز تحقيقاتي فوق پيشرفته جهت بدست آوردن جديد ترين فن آوري هاي نرم افزاري و سخت افزاري جهان و ارتباط آن با صنايع ديگر از سوي ديگر  و حمايت از توليد و صنعت فن آوري اطلاعات چه در زمينه نرم افزار و چه سخت افزار و ادغام اين فن آوري با فن آوري هاي ديگر كه هنوز جزو بنيادي ترين مباحث در صنعت مي باشد و فرصت خوبي براي ورود به اين چالش براي ما وجود دارد مي بايست جزو اصلي ترين برنامه هاي دولت باشد.  چرا كه امروزه كشورها در آمد هاي خود را از دانش فني خود به دست مي آورند و آينده از آن كشورهايي خواهد بود كه در اين زمينه يعني فن آوري اطلاعات و ادغام آن با صنايع ديگر سرمايه گذاري كنند. فن آوري هسته اي جزو فن آوري هاي قديمي ( مربوط به بيش از هفتاد سال پيش ) به حساب مي آيد شايد اگر در آن زمان مديريت هايي دلسوز در مملكت بودند كه اين فن آوري را بومي مي كردند امروزه ما با اين چالش ها مواجه نبوديم.  و اگر امروز آن را بر ما دريغ مي دارند ببينيد اگر در آينده فرزندان ما بخواهد به فن آوري هاي ديگر دست يابند چه بلايي بر سر آنها خواهد آمد. امروزه ما مي بايست به دنبال فن آوري هاي عالي و نوين باشيم تا آتيه مملكت و فرزندان خود را بيمه كنيم. در مملكت ما هميشه ياد گرفته اند نتيجه را ببينند و سپس به دنبال ريشه آن بروند در صورتي كه برد از آن آن است كه فرصت را ببيند و هيچ كس ديگر محصول آن را نچيده درخت آن را كاشته و ريشه دار كرده باشند.  آقاي بيل گيتس فرصت را ديد و از آن استفاده كرد و برد كرد. ما امروز فرصت را مي بينيم ولي نياز داريم كه در سيستم دولتي نيز آن را ببينند و در آن زمينه سرمايه گذاري شود تا ما نيز در آينده بتوانيم جزو كشورهاي صنعتي برتر جهان باشيم.